|
|
|
|
Voorbereidingen Leisureweek 2003Gewapend met een digitale camera en 5 (vijf!) paraplu's heeft de alternatieve evenementencommissie op 20 mei jl. de havens bezocht die op de route liggen van de komende Leisureweek. Ondanks de droevige weersomstandigheden werd het een feestelijke tocht: wat een schitterende plekjes bleken er op de kaart te staan!
Maar laat ik bij het begin
beginnen.
Hoewel onze dochter al enige tijd in Friesland woont, kennen we deze provincie eigenlijk vooral vanaf het water. De route over land langs de verschillende jachthavens zag er dan ook geheel nieuw uit, maar eerlijk gezegd hebben we voor de route ook een iets andere volgorde aangehouden. Tenslotte moesten we nu in één dag doen, waar we straks een week voor hebben (alleen het Zandmeer hebben we overgeslagen).
Hoewel er in Makkum meerdere aanlegmogelijkheden zijn, hebben we gekozen voor de luxe Marina. Mocht het tijdens de week net zulk weer zijn als tijdens onze inspectietocht, dan liggen we meer beschut dan in de gemeentelijke haven achter de grote loods en kunnen we ons opwarmen in de fantastisch luxe douchegebouwen. En als het weer wél meewerkt: de Marina maakt deel uit van het recreatiegebied 'De Holle Poarte' zodat er voldoende gelegenheid is op de wal te verblijven. Makkum is tijdens de Leisureweek de laatste plaats die we zullen aandoen: hier gaan we op zaterdagmorgen afscheid van elkaar nemen en wie door wil naar de Wadden heeft in Makkum een goede uitvalsbasis.
Voorafgaand aan het verblijf in Workum zullen we een nacht 'in het wild' gaan liggen op het Zandmeer (of het Gaastmeer, afhankelijk van de drukte). Hier valt heel weinig over af te spreken, dus konden we deze plek (letterlijk) links laten liggen op weg naar Stavoren. Ook hier willen we op de dag van aankomst meteen door de sluis (we komen dan vanaf het IJsselmeer), dus legden we vergezeld van onze onmisbare paraplu's een bezoek af aan het havenkantoor van de Marina Stavoren (binnenhaven).
De havenmeester waarschuwde ons er wel voor te zorgen in de voormiddag binnen te lopen als we zeker willen zijn van een ligplaats, kennelijk trekt dat onthaasten veel toeristen. Met
enige spijt vertrokken we uit Woudsend richting Noordoostpolder om via de dijk
Lelystad-Enkhuizen terug te keren naar Noord-Holland. Uiteindelijk vonden we naast het tunneltje tussen de binnenhaven en de buitenhaven nog een tunneltje waarmee voetgangers onder de drukke verkeersweg door kunnen lopen. We hebben hier geen havenmeester gevonden, dus Willem of Cisca zal er nog een telefoontje aan moeten wagen om tot zaken te komen. Ik hoop dat we hier voor een nacht terecht kunnen, want wat we gezien hebben (haven, geveltjes, eethuisjes) lijkt ruimschoots de moeite waard. De evenementencommissie heeft
geprobeerd een route uit te stippelen die voor HW |
|
Heeft u vragen of opmerkingen over deze website? Zend
een e-mail aan de webbeheerder .
|
Volgens de traditie wordt door
de evenementencommissie een dag uitgetrokken om (per auto) de route en de
jachthavens waar overnacht zal worden te verkennen en de havenmeesters te
verleiden afspraken te maken over het vrijhouden van ligplaatsen. Dat laatste is
overigens niet altijd (of eigenlijk: in het hoogseizoen meestal niet) mogelijk:
Friesland wordt steeds drukker en de meeste havenmeesters dringen er op aan niet
te laat binnen te lopen, omdat het anders niet haalbaar is een deel van de
steiger nog voor een groep vrij te houden.
In de stromende regen stond Rob
om 8.10 uur 's morgens bij ons voor de deur; dat laatste hadden we zo
afgesproken, het eerste niet. We zijn er maar van uit gegaan dat het in de auto
droger zou blijven dan in de kuip van een Leisure en dus vertrokken we in
noordelijke richting om Willem en Cisca op te pikken. Vervolgens reden we over
de afsluitdijk naar Friesland.
Het
dichtst bij de Afsluitdijk ligt Makkum, daar zijn we dus maar het eerst uit de
auto gestapt. Nadat de weergoden de sluizen weer voluit hadden geopend hebben we
even gewacht op een drogere bui, de paraplu's uit de achterbak gegrepen en een
sprintje getrokken naar het havenkantoor. Edward moest buiten blijven: hij had
van Rob de opdracht gekregen foto's te maken van alle plaatsen, zodat Rob
daarvan een puzzeltje kan samenstellen voor de deelnemers aan de
Leisureweek. Bij deze wil ik hen dan ook alvast waarschuwen: goed opletten
onderweg, er volgt een soort overhoring!
Na Makkum koerste Edward
richting Workum. Ook hier zijn meerdere mogelijkheden om een ligplaats te
zoeken: in de stad (gemakkelijk voor de boodschappen) of door de sluis in 't
Soal. Omdat we de volgende morgen via het IJsselmeer naar Makkum zullen
varen is het prettiger om de sluis dan al gehad te hebben, we gaan daarom naar
de jachthaven bij de camping aan 't Soal. Hiervandaan is het wel een aardig
eindje lopen terug naar Workum, wie dus de bezienswaardigheden wil bekijken
of boodschappen wil doen in Workum (er is ook een winkel op de camping) zou
kunnen overwegen onderweg een poosje aan te leggen of een fietsje mee te
nemen.
Op
de haven viel met dit weer niet veel te beleven, maar omdat er een grote
touringcar voor de deur stond hebben we voor de zekerheid nagevraagd of het
restaurant soms open was voor de lunch. En jawel, de bejaarden waren net bezig
hun jassen aan te trekken en we kregen het hele restaurant voor onszelf. De
(nieuwe?) uitbaters wilden zelfs wel voor ons verse broodjes bakken en zo kreeg
ons uitstapje een steeds vakantie-achtiger karakter. Is dit een belofte voor de
toekomst? We zullen het ervaren op 28/29 juli!
Na
de voorspoedig verlopen lunch restte ons nog één jachthaven in Friesland, dus
reden we in een verse bui (dit slaat op het weer, niet op ons humeur) naar
Woudsend. Op onze zoektocht naar de precieze ligging van de jachthaven
doorkruisten we dit veelbelovende stadje tamelijk uitgebreid, zodat we konden
genieten van oude geveltjes en een prachtig uitzicht vanaf een pittoresk
bruggetje, dat tevens diende als flessenhals voor het verkeer. Hier leerden we
een belangrijke les: nadat we gekeerd waren (fout gereden) om opnieuw in te
voegen in de rij voor het pittoreske bruggetje bleek ons dat Friezen geheel
onthaast zijn: onze voorligger bleef geduldig wachten tot de hele rij auto's op
was en we achteraan konden aansluiten. Waar vind je dat nog?
Ten onrechte, deze spijt,
want in Broekerhaven wachtte ons
nog een aangename verrassing. Weliswaar hebben we op zoek naar de ingang van de
jachthaven met de auto vier keer de plaatselijke rotonde gerond, maar nadat we
een plaatsje hadden gevonden om de auto achter te laten en te voet de
binnenhaven rondliepen, troffen we een bijna ongelofelijke botenlift. 
Zie
bijgaande foto (let ook op de kringen in het water, ten bewijze dat ook de regen
authentiek was). Deze lift uit 1923 zette vroeger de schuiten met groenten uit
de poldersloten over in de Zuiderzee (zie voor meer informatie 
alle deelnemers goed te varen is
en een evenwichtige mix biedt aan comfortabele ligplaatsen, ruimte voor
groepsactiviteiten,