Op 29 Juli 2000 start de Leisure week. 
Wij hopen daar - onvoorziene omstandigheden voorbehouden - aan deel te kunnen nemen. 
Wie weet gaan we na afloop door richting Wad. Schiermonnikoog ligt dan als eerste Waddenhaven voor de hand. Ik moet voor die tijd voor de zekerheid nog een nieuwe vaarkaart "Waddenzee Oostblad" kopen. Daarmee kom je eventueel ook tot Borkum. 
Het zal van het weer afhangen hoever we deze zomer zullen komen. Ik ben erg benieuwd.

Schiermonnikoog - ik was er voor we een eigen schip hadden (onze 27) nooit eerder geweest - is een prachteiland. Er rijden heel veel fietsen en bijna geen auto's rond. 
De natuur is heel erg mooi en de stranden zijn ongelooflijk breed. 
Steakhouse Brakzand vormt voor ons een herinnering aan veel plezierige vakanties samen met veel andere toevallig meegevaren Leisurianen. 

Het allereerste jaar dat we de She hadden gingen we al naar Schier. We hadden toen met vrienden afgesproken elkaar in Leeuwarden te ontmoeten en samen verder te varen. 
Dat ging goed tot in de Robbengatsluis bij Lauwersoog. 
Wind achter en dan ook nog van zoet naar zout water betekent stroom mee in de sluis en dan moet je eerst achter vastmaken. Maak je eerst voor vast dan draait geheid de kont van je schip van de kant weg met alle problemen van dien. 
Bij ons dreigde een Britse schipper met een stalen hoek van zijn oude schuit onze spiksplinternieuwe romp te rammen. Na een luide waarschuwing en afduwen van Hettie kreeg hij de zaak gelukkig net op tijd onder controle en bleef schade uit.
Ik had geluk bij het afmeren dat de landvast aan het achterschip zichzelf vastklemde om een bolder van de sluiswand. Alleen de preekstoel ging even lelijk langs de muur van de sluiskolk. 
Onze vrienden deden het ook niet goed in de sluis: de motor van hun vissermanschouw viel stil, waardoor het schip met de mast tegen de brug dreigde te varen. Ook dat was spannend, maar het liep gelukkig goed af.

We waren van plan na het verlaten van de Robbengatsluis vlak achter onze vrienden aan naar Schier te varen. Ik had me daarom niet goed georiënteerd op de bebakening van de aanloop naar Schier. Prompt liepen we zo'n 25 meter voor de haveningang van Schiermonnikoog buiten de vaargeul vast. Om de paniek nog groter te maken schoot ook nog de babystag los. 
We bezorgden de schippers en opvarenden die al in de haven lagen een prachtige voorstelling. 
Onze vrienden redden ons door ons los te trekken. Daarna was het nog een hele toer om een beetje redelijk af te meren in de haven (als het waait staat de wind ook altijd vol op de haven). 

Ouwe Teun stond daar toen nog met een werplijn te wachten op nieuwe gasten en dat behoedde vele schippers (en ons) voor benarde situaties. 
Als je dan eenmaal afgemeerd bent en de zenuwen zijn weer wat bedaard, dan ga je zelf kijken naar die andere sukkels die de haven proberen in of uit te varen. 
Pas daarbij altijd op voor de bewegingen van de bruine vloot, maar dat is een verhaal op zich. 
Dat vertel ik graag een keer voor belangstellenden tijdens de komende Leisure week. 

Laat u zich niet afschrikken door het voorgaande relaas van de She. 
Het was spannend maar een paar krasjes op de preekstoel zijn de enige herinnering aan de eerste reis en er zijn nog vele reizen naar Schier en andere Waddeneilanden op gevolgd. 
Ik zou de belevenissen op Schiermonnikoog echt niet hebben willen missen. Het is echt een schitterend natuurgebied met vele bijzondere aspecten.
Daarnaast liggen er ongetwijfeld veel schippers in de haven van Schiermonnikoog met veel minder ervaring en die hebben de overtocht (nog geen uurtje) ook overleefd. 
Schepen met een diepgang groter dan 1,50 m (controleer dat zelf svp op een recente waterkaart en de Almanak) kunnen de haven niet goed bereiken. 

Ik hoop tot ziens bij de Leisure week, en wie weet bij laagwater op het strand van Schiermonnikoog of misschien in Steakhouse Brakzand?
EW